36 σημαντικά βιβλία της Λογοτεχνίας

     1. Μαντάμ Μποβαρύ, Γκυστάβ Φλωμπέρ.

2. Έγκλημα και τιμωρία, Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.

3. Αδελφοί Καραμάζοφ, Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.

4. Οι Δουβλινέζοι, Τζέιμς Τζόυς.

5. H Πτώση, Αλμπέρ Καμύ.

6. Ανιαρή ζωή, Άντον Τσέχωφ.

7. Η φόνισσα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

8. Ο ζητιάνος, Ανδρεάς Καρκαβίτσας.

9. Η κουζίνα, Εμίλ Ζολά.

10. Ο Χρυσός Σκαραβαίος, Έντγκαρ Άλλαν Πόε.

11. Πόλεμος και ειρήνη, Λέων Τολστόι.

12. Άννα Καρένινα, Λέων Τολστόι.

13. Η Ζωή εν τάφω, Στράτης Μυριβήλης.

14. Η ζωή ενός άχρηστου ανθρώπου, Μαξίμ Γκόρκι.

15. Η τιμή και το χρήμα, Κωνσταντίνος Θεοτόκης.

16. Ο γέρος και η θάλασσα, Έρνεστ Χέμινγουεϊ.

17. Το υπόγειο, Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.

18. Η δίκη, Φραντς Κάφκα.

19. Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, Κάρολος Ντίκενς.

20. Τα Σταφύλια της οργής, Τζον Στάινμπεκ.

21. 100 χρόνια μοναξιάς, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

22. Ουδέν νεότερο από το δυτικόν μέτωπο, Έριχ Μαρία Ρεμάρκ.

23. Οδυσσέας, Τζέιμς Τζόυς.

24. Η Μεταμόρφωση, Φραντς Κάφκα.

25. Η καρδιά του σκότους, Τζόζεφ Κόνραντ.

26. Ο Μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ.

27. Ο Φύλακας στη Σίκαλη, Τζ. Ντ. Σάλιντζερ.

28. Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

29. Ο Άρχοντας των Μυγών, Ουίλιαμ Γκόλντινγκ.

30. Οι Άθλιοι, Βίκτωρ Ουγκώ.

31. Το κόκκινο και το μαύρο, Σταντάλ.

32. Γιούγκερμαν, Μ. Καραγάτσης.

33. Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Νίκος Καζαντζάκης.

34. Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο, Τόμος Πρώτος, Μαρσέλ Προυστ.

35. Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια, Λι Χάρπερ.

36. Τα Ανεμοδαρμένα Ύψη, Έμιλι Μπροντέ.

15 μαθήματα ζωής από τον σουρεάλ Σαλβαντόρ Νταλί

                                              

1. «Μη φοβάστε την τελειότητα. Δεν θα την πετύχετε ποτέ».

2. «Το θερμόμετρο της επιτυχίας είναι ο φθόνος των ανίκανων».

3. «Ευφυΐα χωρίς φιλοδοξία είναι πουλί χωρίς φτερά».

4. «Κάθε πρωί, μόλις ξυπνάω έχω μια εμπειρία υπέρτατης ευχαρίστησης, όταν συνειδητοποιώ ότι είμαι ο Σαλβαντόρ Νταλί».

5. «Κάθε συμμετοχή σημαίνει τη γέννηση μιας ανάμνησης».

6. «Η τέλεια γυναίκα είναι αλαζονική αλλά όχι υπερβολικά ωραία. Πρέπει να είναι σκλάβα των ρούχων της και των κοσμημάτων της».

7. «Στα έξι μου ήθελα να γίνω μάγειρας. Στα εφτά μου, Ναπολέων. Και η φιλοδοξία μου μεγαλώνει συνεχώς από τότε».

8. «Ένα βράδυ κάθισα την ασχήμια στα γόνατά μου. Και σχεδόν αμέσως τη βαρέθηκα».

9. «Η ζωγραφική είναι ένα απειροελάχιστο κομμάτι της προσωπικότητάς μου».

10. «Θα γίνω μια ιδιοφυΐα και ο κόσμος θα με θαυμάζει. Ίσως θα είμαι περιφρονημένος και ακατανόητος, αλλά θα είμαι μια ιδιοφυΐα, μια μεγάλη ιδιοφυΐα, διότι είμαι σίγουρος γι’ αυτό».

11. «Πολλοί άνθρωποι δε φτάνουν τα ογδόντα, γιατί προσπαθούν για πάρα πολύ καιρό να μείνουν στα σαράντα».

12. «Η Ρωσική Επανάσταση είναι η Γαλλική Επανάσταση που άργησε να φτάσει, λόγω του κρύου».

13. «Το κακό γούστο είναι δημιουργικό. Πρόκειται για την κυριαρχία της βιολογίας επί της εξυπνάδας».

14. «Δεν μπορείτε να με αποβάλλετε από το σουρεαλιστικό κίνημα, γιατί εγώ είμαι ο Σουρεαλισμός!».

15. «Το μοναδικό, από το οποίο ο κόσμος δε θα κουραστεί ποτέ, είναι η υπερβολή».

15 μαθήματα ζωής από τον Πάουλο Κοέλιο

1. «Ο αληθινός άνθρωπος φέρεται σαν παιδί. Έχει ανάγκη να παίζει, να είναι ανάγωγος, να λέει ανοησίες, να κάνει απρεπείς και ανώριμες ερωτήσεις».

2. «Πνίγεσαι όχι αν πέσεις στο ποτάμι, αλλά αν παραμείνεις βυθισμένος σ’ αυτό».

3. «Να είσαι γενναίος. Ρισκάρισε. Δεν υπάρχει υποκατάστατο για την εμπειρία».

4. «Μπορείς να τυφλωθείς, αν βλέπεις όλες τις μέρες ίδιες. Κάθε μέρα είναι διαφορετική, κάθε μέρα φέρνει ένα δικό της θαύμα. Το ζήτημα είναι να δώσεις προσοχή στο θαύμα».

5. «Ο άνθρωπος βελτιώνεται καθώς ακολουθεί το δρόμο του. Αν περιμένει να βελτιωθεί προτού πάρει μια απόφαση, δεν θα προχωρήσει ποτέ».

6. «Οι άνθρωποι περισσότερο ονειρεύονται ότι επιστρέφουν παρά ότι φεύγουν».

7. «Αυτός που έχει τη συνήθεια να ταξιδεύει, ξέρει να φτάνει πάντα τη στιγμή που πρέπει να φύγει».

8. «Μην ξεχάσεις όμως ότι όπου είναι η καρδιά σου, εκεί είναι και ο θησαυρός σου. Και πρέπει οπωσδήποτε να βρεις το θησαυρό σου για να έχουν νόημα όσα έχεις ανακαλύψει στο δρόμο σου».

9. «Η αγάπη είναι μια παγίδα. Όταν παρουσιάζεται, βλέπουμε μόνο το φως της, όχι τις σκιές της».

10. «Όταν αγαπά κανείς, τα πράγματα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο νόημα».

11. «Και πώς μπορώ να μαντεύω το μέλλον; Μέσα από τα σημάδια του παρόντος. Στο παρόν βρίσκεται το μυστικό· αν προσέξεις το παρόν, τότε κι αυτό που θα συμβεί στο μέλλον θα είναι καλύτερο».

12. «Το να αισθάνεται κανείς δυστυχισμένος συνεχώς είναι μια ανεπίτρεπτη πολυτέλεια».

13. «Αν είσαι σε θέση να δεις την ομορφιά, αυτό συμβαίνει μόνο και μόνο επειδή φέρεις την ομορφιά μέσα σου. Ο κόσμος είναι ένας καθρέφτης στον οποίο ο καθένας βλέπει το είδωλό του».

14. «Αν κάνω ακριβώς εκείνα τα πράγματα, τα οποία οι άνθρωποι περιμένουν από μένα, θα εγκλωβιστώ σε κατάσταση σκλαβιάς».

15. «Πάντα να λες αυτό που νιώθεις και να κάνεις ό,τι σκέφτεσαι! Η σιωπή καταστρέφει ζωές».

Άννα Αφεντουλίδου

Ασυμμετρία

Τα ποιήματα που δε διάβασα
σβήστηκαν-
δεν πρόλαβα

Τα λόγια που δεν άκουσα
χάθηκαν-
δεν μπόρεσα

Τα χείλη που δεν άγγιξα
σώπασαν-
δε γεύτηκα

Οι στιγμές που δεν έζησα
προσπέρασαν-
δεν έτρεξα

Τώρα
μόνο κοιτάζω
ένα μυωπικό φεγγάρι
έναν τόσο κάθιδρο ουρανό

Μανόλης Αναγνωστάκης

Κάθε πρωΐ

Κάθε πρωῒ

Καταργοῦμε τὰ ὄνειρα

Χτίζουμε μὲ περίσκεψη τὰ λόγια

Τὰ ροῦχα μας εἶναι μιὰ φωλιὰ ἀπὸ σίδερο

Κάθε πρωῒ

Χαιρετᾶμε τοὺς χθεσινοὺς φίλους

Οἱ νύχτες μεγαλώνουν σὰν ἁρμόνικες

- Ἦχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά.

(Ἀσήμαντες ἀπαριθμήσεις

- Τίποτα, λέξεις μόνο γιὰ τοὺς ἄλλους.

Μὰ ποῦ τελειώνει ἡ μοναξιά;)

Μανόλης Αναγνωστάκης

 Κάτω απ’ τα ρούχα μου

Κάτω απ’ τα ρούχα μου δε χτυπά πια
η παιδική μου καρδιά
λησμόνησα την αγάπη πού ’ναι μόνο αγάπη
μερόνυχτα να τριγυρνώ
χωρίς να σε βρίσκω μπροστά μου
ορίζοντα λευκέ της αστραπής και του ονείρου.

Ένοιωσα το στήθος μου να σπάζει στη φυγή σου
ψυχή της αγάπης μου αλήτισσα
λεπίδι του πόθου μου αδυσώπητο
νικήτρα μονάχη της σκέψης μου.

Μανόλης Αναγνωστάκης

 Κι ήθελε ακόμη

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ
Δεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.
Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σα σημαία
Καρφώσατε σ’ εξώστες με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα
Η διάγνωσίς σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.
Εκεί, προσεκτικά, σε μια γωνιά, μαζεύω τάξη,
Φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
Με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω,
Με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω
Όρθιος και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.